Πέμπτη, 22 Σεπτεμβρίου 2011

Όνειρο


"Bed of dreams" Gustav Klimt


Σαν ντυθεί η νύχτα το φως του φεγγαριού
και στέμμα της φορέσει των αστεριών τη λάμψη,
αίνιγμα εσύ, ακαθόριστο,
στην κλίνη του υποσυνείδητου σεντόνι απλώνεσαι.
Κραυγή γίνεσαι  που σπάει εκκωφαντικά
την άηχη του θανάτου οχλοβοή.
Μη φεύγεις τόσο βιαστικά από τα ανοιχτά παράθυρα της νοερής μου κάμαρας.
Φθινόπωρο πολιορκεί την ύπαρξη
 κι ένας χειμώνας καιροφυλακτεί να κάψει κάθε φύλλο,
γυμνή να την αφήσει.
Μείνε ακόμα λίγο τους φόβους να σκεπάσεις.
Μα κι αν ακόμα έρχεσαι δαιμόνια να σπείρεις ,
μείνε  - όνειρο εσύ -
γιατί αύριο ζωή αληθινή αρχίζει.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου